9.2 C
Staphorst
woensdag 21 februari 2024
Home Blog

Tweede Mohamed Rabbae-lezing door Ferd Grapperhaus

0

Prof. mr. dr. Ferdinand B.J. Grapperhaus, deeltijd hoogleraar Rechtsstaat, Samenleving en Rechtspraktijk aan de Erasmus Universiteit Rotterdam (EUR), verzorgt op 7 maart 2024 de tweede Mohamed Rabbae-lezing in Debatpodium Arminius in Rotterdam. De lezing vindt plaats onder de titel: Over de rechtsstaat onderhandelen wij niet.

De lezing wordt georganiseerd door het Landelijk Beraad Marokkanen (LBM) in samenwerking met Debatpodium Arminius en de Moslimkrant. Het Landelijk Beraad Marokkanen is verheugd dat Ferd Grapperhaus (CDA), vanwege zijn relatie met Mohamed Rabbae en zijn huidige functie als deeltijd hoogleraar, bereid is de tweede Mohamed Rabbae-lezing te houden. “Met deze lezing willen we Mohamed Rabbae herdenken en staan wij stil bij maatschappelijk betrokken mensen”, aldus het Landelijk Beraad Marokkanen.

De lezing vindt plaats op 7 maart in Debatpodium Arminius in Rotterdam, Museumpark 3, 3015 CB Rotterdam. Aanvang: 19:30 uur. Het officiële programma is van 20:00 uur tot 21:15 uur. Kaarten kunt u kopen via de link: Toegangskaarten

Naast zijn deeltijd hoogleraarschap leidt Ferd Grapperhaus, de juridische dienstverlening van Deloitte Nederland en is hij president-commissaris van het Rode Kruis Ziekenhuis Beverwijk.

Prof. mr. dr. Ferdinand B.J. Grapperhaus, deeltijd hoogleraar Rechtsstaat, Samenleving en Rechtspraktijk aan de Erasmus Universiteit Rotterdam (EUR).

Mohamed Rabbae (8 maart 1941 – 17 mei 2022) was een politicus en activist van Marokkaanse afkomst. Van 1994 tot 2002 zat hij namens GroenLinks in de Tweede Kamer. Na de Tweede Kamerverkiezingen van 2002 werd hij wethouder in Leiden, waar hij tot 2004 diende. Ook was hij voorzitter van het Landelijk Beraad Marokkanen (LBM) dat werd opgericht als reactie op de film Fitna van Geert Wilders.

 

Ombudsman start onderzoek naar terrorismeregistraties

0

De Nationale ombudsman start een onderzoek naar terrorismeregistraties over mensen in de systemen van de politie en andere overheidsorganisaties.

Burgers met een terrorisme of extremisme registratie, zijn hier zelf vaak niet van op de hoogte. Zo kunnen zij onverwachts in de problemen komen, bijvoorbeeld doordat zij op vakantie het land van bestemming niet in mogen of zelfs in het buitenland vast komen te zitten. Ondanks de grote gevolgen van een dergelijke registratie, is het onduidelijk waar burgers terecht kunnen met vragen. Waarom staan ze geregistreerd, wie heeft dit gedaan en hoe kunnen ze aanvechten dat de registratie eventueel onterecht is?

Nationale ombudsman Reinier van Zutphen: “Je moet er als burger vanuit kunnen gaan dat de overheid zorgvuldig met je gegevens omgaat. Juist ook als je zelf niet op de hoogte bent dat je gegevens gedeeld worden en met wie. Ik maak mij hier grote zorgen over en wil nu wel eens weten of dit voldoende gewaarborgd is.”

De ombudsman ontving een tiental klachten van burgers die vermoeden dat ze een zogenaamde CTER-registratie op hun naam hebben staan. CTER staat voor Contraterrorisme, Extremisme en Radicalisering. De politie kan informatie over iemand met een registratie delen met verschillende (veiligheids) instanties, opsporingsdiensten en landen. De informatie ‘verdwijnt’ zo in verschillende systemen.

Uit de klachten over CTER-registraties, blijkt dat burgers niet goed weten waar ze terecht kunnen. Via reguliere procedures, zoals een inzageverzoek bij de politie of beroep bij de rechter, krijgen ze moeilijk informatie over hun registratie of de besluitvorming die hiertoe geleid heeft. Reinier van Zutphen: “We spreken burgers die het gevoel hebben van het kastje naar de muur te worden gestuurd. Dat is onacceptabel. Iedere burger heeft het recht om gehoord te worden als zij het vermoeden hebben dat hun recht geschonden is. En dat begint bij weten waar je daarvoor terecht kan.”

Niet vanuit het ‘ik’ en het ‘zij’, maar vanuit het ‘wij’

0

Deze week heeft Tweede Kamerlid Esmah Lahlah, GroenLinks-PvdA, haar maidenspeech (eerste openbare redevoering), tijdens de begrotingsbehandeling van Justitie en Veiligheid gehouden in de Tweede Kamer. Op sociale media kreeg Lahlah veel positieve reacties voor haar eerste inhoudelijke bijdrage over justitie, veiligheid, rechtsbescherming en rechtsstaat. Hieronder volgt haar eerste maidenspeech.

Voorzitter,

Het is een grote eer hier als Kamerlid voor u te staan en namens GroenLinks-PvdA het woord te mogen voeren tijdens de begrotingsbehandeling van Justitie en Veiligheid.

Justitie, veiligheid en rechtsbescherming zijn geen abstracte begrippen. Ze bestaan bij de gratie van een vrije en gelijkwaardige samenleving. Ze leunen op waarden die de onzichtbare ruggengraat van onze maatschappij vormen. Een maatschappij waarin eenieder zich veilig en vrij voelt, wetend dat hun grondrechten beschermd zijn.

Als woordvoerder op het dossier Justitie, Veiligheid en Rechtsbescherming, mag ik mij inzetten voor het beschermen van dat wat ons zo dierbaar is, én dat wat zo kwetsbaar is: Onze rechtsstaat, onze burgerrechten en de bescherming van onze fundamentele vrijheden.

In een tijd waarin onze grondwet, onze grondrechten en democratische rechtsstaat onder druk staan, besef ik me eens te meer dat bestaanszekerheid, een onderwerp dat me nauw aan het hart gaat, niet alleen te vinden is in economische stabiliteit, maar ook in de bescherming en het waarborgen van juiste deze fundamentele vrijheden.

Vrijheden, om je leven in te kunnen richten op een manier die bij je past en die goed voor je is. Om te kunnen worden die je wil zijn. Een waardig bestaan.

Vrijheden, die de kern van onze democratische rechtsstaat raken.

Vrijheden die – hoe belangrijk ook – slechts een papieren werkelijkheid vertegenwoordigen. Een verzameling woorden zonder betekenis, als we er niet gezamenlijk naar blijven streven.

Om dit te realiseren, is het van cruciaal belang dat wij onszelf er constant aan herinneren en elkaar verantwoordelijk houden dat regels en normen worden bepaald door mensen. WIJ! geven invulling aan de regels die onze samenleving vormen. WIJ!, ook de vertegenwoordigers in deze kamer, maken onze grondwet levend.

Voorzitter,

Sta mij daarom toe terug te blikken op vorige week. We herdachten de slachtoffers van de Holocaust. Bijna 80 jaar geleden werd concentratiekamp Auschwitz bevrijd.

De Holocaust kostte zes miljoen Joden het leven, evenals ook vele duizenden Roma, personen met een mentale of fysieke beperking, homoseksuelen en communisten. Zij werden verdacht gemaakt, ontmenselijkt, systematisch vervolgd en vernietigd.

Ons continent is in vele opzichten fundamenteel veranderd sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog. Onze welvaart en de technologische vooruitgang maakten een enorme sprong. Onze vrede en veiligheid kregen sindsdien bedding in internationale verdragen, mensenrechten en Europese samenwerking.

Tegelijkertijd is de geschiedenis ‘levend verleden’. En voor sommige mensen in de wereld nog steeds dagelijkse realiteit.

Onze tijd is een andere, zeker. Maar hoezeer we ons ook bewust moeten zijn van de verschillen met toen, de geschiedenis echoot na. Houdt ons een spiegel voor. En gaat ons nog steeds allemaal aan. Ongeacht onze achtergrond, gender, seksuele voorkeur, cultuur of religie.

Want ook in onze tijd is er haat tegen minderheden.

Ook in onze tijd, zijn er wereldwijd onschuldige burgers slachtoffer van oorlog, geweld en terreur.

Ook in onze tijd heerst grimmig groepsdenken. Hebben moskeeën, synagogen en scholen bewaking nodig, en worden gebedshuizen beklad met leuzen en smerigheid.

Voorzitter,

Om het verleden tot meer te maken dan boekenkennis en archiefmateriaal, om haar daadwerkelijk levend te houden, zullen we moeten blijven herdenken. Zullen we verhalen moeten blijven vertellen. Aan iedere generatie opnieuw. Zodat we niet vergeten.

En er lessen uit trekken.

De belangrijkste daarvan is misschien wel deze: dat een samenleving waarin iedereen in vrijheid en gelijkwaardigheid kan leven een bouwwerk is dat wij alleen samen tot stand kunnen brengen.

En dat er altijd krachten zullen zijn die er afbreuk aan willen doen, soms zelf van binnenuit.

Als ik nu naar de staat van dit bouwwerk kijk, dan maak ik me zorgen. Dan maak ik me zorgen over de fundamenten ervan.

Dat gevoel bekroop me ook de afgelopen weken in deze Kamer.

Een gevoel van verbijstering, ontluistering en onbegrip.

Verbijstering toen de VVD tegen alle ongeschreven staatsrechtelijke normen in een voorstel indiende om de behandeling van de spreidingswet voorlopig uit te stellen.

Ontluistering toen een motie van collega Piri, een oproep tot het respecteren van de uitspraken van het Internationaal Gerechtshof, het niet heeft gehaald.

Onbegrip over de (aangehouden) motie van de BBB over een wettelijke regeling om preventief op te treden tegen oproepen die kunnen leiden tot een verstoring van de openbare orde. Een oproep die de checks and balances overhoop gooit en een fundamenteel rechtsstatelijk uitgangspunt ondergeschikt maakt aan controledrang.

Het mag dan een ‘enkel debat’ zijn, momenten als deze tonen mij dat we ons als Kamer op een glijdende schaal begeven en daarmee doen we onze democratische rechtsstaat tekort. De stevigheid van onze rechtsstaat valt of staat namelijk met hoe wij dat als Kamers en samenleving samen invullen.

Voorzitter,

De afgelopen jaren is de samenleving verhard. We leven in een maatschappij waarin groepen steeds meer tegenover elkaar komen te staan. Waarbij de focus wordt gelegd op de vermeend onverenigbare tegenstellingen tussen mensen en te weinig op wat hen fundamenteel bindt.

Verschillende scheidslijnen lopen kriskas door Nederland. Scheidslijnen tussen arm en rijk. Tussen academisch- en praktisch opgeleid. Tussen stad en platteland. Tussen progressief gezind en conservatief denkend. Tussen verschillende culturen en geloven.

We weten minder over elkaar en dat leidt tot vooroordelen en polarisering. En waar vooroordelen fungeren als houtrot, zijn het wezenlijke ontmoetingen die onze gemeenschap, wijk of buurt sterk maken. Waar we elkaar niet ontmoeten wordt verdacht maken gemakkelijk. Waar we elkaar wél ontmoeten, gaat ons hart open.

Voorzitter,

Voordat ik kamerlid was, was ik wethouder in het prachtige Tilburg.

Als wethouder hield ik mij elke dag bezig om het wij-zij denken in onze samenleving tegen te gaan.

Via beleid op het gebied van arbeidsparticipatie en bestaanszekerheid droeg ik bij aan een inclusieve samenleving waar iedereen ertoe doet.

Waar iedereen er mag zijn.

Waar iedereen zich vrij en gelijkwaardig voelt zichzelf te zijn.

Ik maakte me hard voor groepen die het gevoel hebben dat ze niet openlijk zichzelf mogen zijn.

Voor groepen die het gevoel hadden dat ze niet mee mochten doen.

Voor inwoners met weinig geld, inwoners met een beperking.

Voor de LHBTIQ+ gemeenschap. Voor inwoners met een migratiegeschiedenis.

Voor iedereen die zichzelf wil zijn, ook al is dat ‘anders’ in de ogen van de rest. Dat het niet uitmaakt wie je bent, waar je vandaan komt, uit welke wijk je komt, hoe je achternaam is, welke seksuele voorkeur je hebt, of god je geloof.

Voorzitter, daar sta ik voor.

En daar voeg ik aan toe: Ook voor mezelf.

Want voorzitter, als wethouder was het niet altijd mijn beleid dat de meeste aandacht kreeg. Mijn keuze voor het dragen van een hijaab hield de gemoederen regelmatig bezig. Een van de meeste gestelde vragen, zeker in het begin van mijn wethouderschap was de vraag Past het een bestuurder een Hijaab te dragen? Mijn antwoord daarop was en is een volmondig ja.

Dat is in mijn rol als Kamerlid niet anders. Ik verwijs hiermee naar het voorstel in VK-programma van de PVV om het dragen van de hijaab in overheidsgebouwen inclusief de Staten-Generaal te verbieden.

Ik verwijs naar de oneindige stroom berichten op X, iedere keer als ik me ergens over uitlaat. Het maakt sinds een paar maanden eigenlijk niet eens meer uit waarover. Moslimrat met je kopvod; wanneer ga je integreren, je draagt nog steeds een kopvod; Jij, misselijkmakende moslim; kreng; een wantrouwende islamist met een verborgen agenda, ga terug naar je eigen land.

Mezelf zijn, in alle vrijheid, roept reacties op. Gebruik maken van mijn vrijheid roept blijkbaar bij anderen op dat ik die moet beperken.

Reacties die mijn veelzijdige ik reduceren tot slechts één aspect van wie ik ben: Mijn hijaab, mijn moslim zijn.

Ik spreek me hier zelden over uit. En dat doe ik zeer bewust. Omdat dit type denken, het wij-zij benadrukt, én in stand houdt. Iets dat me enorm tegen de borst stuit. Iets dat niet past bij samen.

Voorzitter,

Ook de angst om mezelf hierover uit te spreken speelt hierbij mee. De vrees de aandacht nóg meer op dat deel van mijzelf te vestigen.

Want dat uitleggen, maakt mij anders.

Dat uitleggen, steeds weer, maakt dat het niet gelijkwaardig is.

Maakt mij een tweederangs burger, die zich moet rechtvaardigen.

Voorzitter, wat leert dat mij?

Dat je in een democratische rechtsstaat kunt leven, met prachtige grondrechten die ons moeten beschermen, maar dat vrijheid, vrij zijn, echt helemaal vrij zijn, is als je niet langer het gevoel hebt dat je moet ontsnappen aan jezelf. Maar dat je er gewoon mag zijn.

Dus voorzitter, hier sta ik.

Geboren en getogen Helmondse, dochter van de Marokkaanse gastarbeider Mokthar en oer Helmondse Karin. Middelste zus van Mariem en Malika. Partner van Lars. Moeder van twee prachtige kinderen.

Vriendin, en wat fijn mijn vriendinnen hierboven op de publieke tribune te zien (en te weten dat er familie en vriendinnen thuis mee kijken).

Vrouw, sporter, carnvalvierder.

En ja, ook een moslima die een hijaab draagt. Een persoonlijke keuze. Een keuze die ik bewust in alle vrijheid en met trots heb gemaakt.

Voorzitter,

President Roosevelt sprak in 1941 over het belang van 4 essentiële vrijheden. Deze 4 steunpilaren van de rechtsstaat zijn vandaag onverminderd relevant. De begroting heb ik dan ook door de bril van deze vier steunpilaren bekeken.

  1. De vrijheid van meningsuiting: Het recht om te demonstreren staat onder druk, wereldwijd en in Nederland. Hierbij denk ik aan de beperkingen die de Wet op openbare manifestaties aan demonstraties kan opleggen. Zo kan een demonstratie verboden worden vanwege het verkeersbelang. Waarom is dit belangrijker dan de vrijheid van demonstratie? Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens hamert erop dat de vreedzaamheid van een protest een leidend element moet zijn in het demonstratierecht. Toch zijn er partijen in deze kamer die de vraag hebben gesteld of Extinction Rebellion als een criminele organisatie gekenmerkt kan worden. Waarom? Omdat ze vreedzaam gebruik maken van het demonstratierecht?

Hoe verhoudt zich dat tot de uitspraken van minister Yesilgöz in de HJ Schoo-lezing waarin ze nog zei: “mensen die vinden dat zij mogen bepalen welke informatie of mening juist is en wat niet juist is. Wat kwetsend is of niet kwetsend is. Wie wel deugt en wie niet deugt. Dat legt een enorme druk op de vrijheid van meningsuiting.” Graag een reflectie van de minister.

  1. Vrijheid van godsdienst: Er is niets zo intiems als ergens in geloven. En daarvoor willen en durven staan en met trots laten zien getuigt van lef en moed in onze samenleving.

De minister wil geen religieuze uitingen bij de politie en sluit daarmee oa vrouwen met een hijaab uit terwijl de politie juist veel meer diversiteit nodig heeft. Juist nu het Europees hof van Justitie strengere eisen is gaan stellen aan het verbieden van de hoofddoek op de werkvloer. Hoe ziet de minister dit? Waar ligt de ruimte voor de politie-top die juist voordelen ziet? Dit brengt me bij mijn volgende punt. Vanuit rechtsstatelijk oogpunt is het wenselijk en noodzakelijk de politietaken van opsporing & handhaving van de openbare orde te scheiden. Zo krijgen de openbare orde en veiligheid de aandacht die ze verdienen. Graag een reflectie van de minister.

3.Vrijheid van gebrek: Minister Weerwind leek op het goede pad als het om investeringen in de sociale advocatuur of de verlaging van de griffiekosten gaat. Maar zolang de overheid de burger liever voor de rechter sleept, dan een ambtenaar de ruimte geeft het probleem op te lossen; Zolang middengroepen niet in aanmerking komen voor gesubsidieerde rechtsbijstand en een advocaat niet zelf kunnen betalen, zijn we er nog lang niet. Ik wil een lans breken voor uitbreiding van de rechtsbijstand voor meer groepen. En voor meer vormen van laagdrempelige geschiloplossing zoals mediation.

  1. Vrijwaring van vrees: dan denk ik in de eerste plaats aan de meest (ernstige) strafbare feiten in de intieme sfeer. Huiselijk geweld, waaronder bedreiging en belaging, en kindermishandeling. Ondanks dat OM en politie hoge prioriteit geven aan de aanpak van huiselijk geweld, hebben jaarlijks ruim 200.000 volwassenen en ruim 100.000 kinderen te maken met ernstig of herhaaldelijk geweld. In slechts een klein aantal gevallen doen slachtoffers aangifte. Hoe gaat de Minister ervoor zorgen dat aangifte doen makkelijker wordt? En dat er meer kennis en deskundigheid bij de professionals in de keten komt, van hulpverleners, instanties tot politie en OM.

Het belang van rechtsbescherming kan niet genoeg worden benadrukt, omdat het mensen en hun eigendommen beschermt tegen willekeurige of onrechtmatige acties van anderen, inclusief de overheid. Het waarborgt eerlijke behandeling, rechtvaardigheid en naleving van wetten en regels, wat essentieel is voor een goed functionerende samenleving.

Daarom acht ik het van cruciaal belang dat er in een volgend kabinet een minister van rechtsbescherming wordt aangesteld. Niet zoals nu, een minister voor rechtsbescherming, maar een minister met eigen zeggenschap over structurele begrotingsmiddelen. In mijn tweede termijn zal ik dan ook de Kamer oproepen om deze minister in een volgens kabinet aan te stellen.

Voorzitter, ik rond af.

Het is onze taak, als bouwers en bewakers van onze samenleving, om elk proces dat tornt aan verdraagzaamheid, medemenselijkheid, respect, tolerantie en gelijkwaardigheid te herkennen en te stoppen. Om het abnormale te blijven signaleren, zoals Sheila Sitalsing dat zo treffend formuleerde in haar dankwoord bij het aanvaarden van haar eredoctoraat. “Het is een collectieve plicht om te blijven bevragen, om te blijven benoemen: Nee dit is niet normaal.”

Het verdedigen van ieders vrijheid is een gezamenlijke verantwoordelijkheid, onze gezamenlijke verantwoordelijkheid. Niet alleen omdat het moet van onze grondwet – hoe belangrijk ook. Maar ook omdat de samenleving, omdat Wij! op ons best zijn wanneer we ruimte maken voor hen die, in plaats van anders, zichzelf mogen zijn.

De geschiedenis, onze geschiedenis is nog altijd springlevend. Alle antwoorden op onze vragen, kunnen we hier vinden. Alle antwoorden op de vraag waarom we moeten blijven streven naar een inclusieve, multiculturele samenleving waarin we elkaars verschillen respecteren en de dialoog altijd in stand houden.

Want niet vanuit het ‘ik’ en het ‘zij’, maar vanuit het ‘wij’, ontstaan de goede dingen. Dat heeft de geschiedenis ons geleerd. Laten we elk moment gebruiken, ook vandaag, om aan die les recht te doen.

Dank u wel.

Ontvoerde Rotterdamse loco-imam terecht

0

De 71-jarige ontvoerde Rotterdamse loco-imam Mohamed is terecht. Dat meldt de Rotterdamse politie.

De man had geen uiterlijke verwondingen, maar werd overgebracht naar het ziekenhuis om controles te laten uitvoeren. Het is nog onbekend hoe de man weer op vrije voeten is gekomen.

De 71-jarige man werd donderdag 25 januari op de Zoutziederstraat in Rotterdam door twee mannen een bus ingetrokken en meegenomen, terwijl een derde dader het busje bestuurde. Het slachtoffer liep op dat moment van de moskee naar huis, een wandeling van een paar honderd meter.

Dinsdag 30 januari werd een 45-jarige man uit Zwolle aangehouden op verdenking van betrokkenheid. Op 2 februari werd besloten dat hij nog tenminste 14 dagen vast moet blijven zitten. Er zijn nog geen andere aanhoudingen gedaan.

Donderdag 8 februari is de politie een woning in Rotterdam-Zuid binnengevallen in verband met de zoektocht naar de 71-jarige man die 25 januari is ontvoerd. Vrijdag 2 februari werd door de politie ook al gezocht in een loods in Nieuwe-Tonge. Helaas werd de man bij de zoekingen niet terug gevonden.

Gisteren nog loofde de Hoofdofficier van Justitie looft 20.000,- tipgeld uit voor de gouden tip die zou leiden tot de verblijfplaats van de ontvoerde 71-jarige Rotterdammer. Er kwamen enkele tips binnen over de mogelijke vluchtauto, maar helaas geen bruikbare tips.

Met de veilige terugkeer van de Rotterdamse loco-imam is het onderzoek nog niet afgerond. De politie wil nog steeds graag weten wie hier achter zit en waarom.

 

Aboutaleb kondigt vertrek aan in het najaar

0

Burgemeester Ahmed Aboutaleb heeft vandaag laten weten dat hij in de loop van het najaar het ambt van burgemeester van Rotterdam zal neerleggen. Na ruim 15 jaar Rotterdam te hebben gediend, acht Aboutaleb het tijd om plaats te maken voor een nieuwe burgemeester.

Aboutaleb laat weten dat het moment van dit besluit lastig te bepalen was maar weloverwogen is gekozen: ‘Over mijn besluit heb ik de afgelopen maanden gesproken met de Commissaris van de Koning. De gemeenteraad en het college zijn nu bijna halverwege hun mandaat en goed ingevoerd in het besturen van de stad. Dit gekozen moment biedt ook voldoende ruimte voor het benoemen van een nieuwe burgemeester vóór de volgende gemeenteraadsverkiezingen.’

De exacte datum voor de beëindiging van zijn ambtsperiode zal in overleg met het presidium worden bepaald. Aboutaleb: ‘Tot het moment waarop de beëindiging van mijn aanstelling definitief is, blijf ik met onverminderde inzet mijn taken als burgemeester vervullen.’

Debat over de winst van Wilders voor Mede-Nederlanders

0

Op woensdag 13 december 2023 organiseren Lilith en Debatpodium Arminius in Rotterdam een debat over: Wat betekent de winst Wilders voor Nederlanders met migratieachtergrond?

De uitslag van de Tweede Kamerverkiezingen kwam voor veel mensen als donderslag bij een heldere hemel. Dat wat velen nooit voor mogelijk hadden gehouden, werd bewaarheid: de partij van Geert Wilders, de PVV, is nu de grootste in het parlement. De formatie is nog in volle gang, maar de kans dat Wilders straks in het kabinet zit of zelfs de nieuwe premier van Nederland wordt, is aanzienlijk.

Na de verkiezingsuitslag spraken verschillende media over een ‘milde’ Wilders die een ‘gematigde’ toon zou hebben. Maar hoe kijken Nederlanders met een migratieachtergrond hiernaar? Hebben zij vertrouwen in een premier die voorheen zijn haat voor de islam niet onder stoelen of banken stak? En wat betekent de winst van Wilders, die veroordeeld is voor groepsbelediging vanwege zijn ‘minder minder’-uitspraak, voor Nederlanders met Marokkaanse roots? Hebben zij (nog) vertrouwen in een toekomst in Nederland? En zo nee, wat is dan hun Plan B?

Lilith co-founder Hasna El Maroudi gaat in gesprek met antropoloog en schrijver Sinan Çankaya en journalist Rasit Elibol. Met een column-voordracht door NRC-journalist Lotfi El Hamidi.

Voor meer informatie klik hier: https://arminius.nl/wat-betekent-winst-wilders-voor-nederlanders-met-migratie-achtergrond/ 

Beetje dom: Turken die Turken willen uitzetten

0

Nadat de Turkse president Erdogan de spannende presidentsverkiezingen had gewonnen, liet Geert Wilders via Twitter weten dat hij veel berichten had ontvangen van Turken uit Turkije en Nederland die zich zorgen maakten over de winst van Erdogan.

Dat Wilders en Erdogan geen vrienden zijn, is in Nederland en Turkije geen nieuws. Nieuws is dat de leider van een politieke partij denkt het op te kunnen nemen voor vooral ‘seculiere’ inwoners van Turkije in Nederland, over de lange arm gesproken.

Dat ‘seculiere’ Turken in Turkije en in Nederland aan Wilders vragen om Nederlandse Turken het land uit te zetten omdat zij gebruik hadden gemaakt van hun democratisch recht om op Erdogan te stemmen, is een beetje dom.

Hun actie laat zien dat deze ‘seculiere’ Turken niet echt democratisch zijn zoals zij beweren en denken te zijn. Blijkbaar vinden ze dat je alleen een democraat bent als je alleen van je democratische recht gebruik maakt om te stemmen op de partij of kandidaat die in hun ogen een democraat is.

Seculiere Turken moeten accepteren dat mede-Turken die op Erdogan en zijn AKP stemden dat doen op basis van een politiek programma dat hen aanspreekt. Zoals ook tegenstander op, presidentskandidaat Kilicdaroglu, dat doen.

Democratie is dat elke inwoner die stemgerechtigd is op de partij of kandidaat van zijn keuze mag stemmen. Sommigen vinden Erdogan goed, anderen Kilicdaroglu. Wie de meeste stemmen krijgt, is de winnaar. Na de verkiezingen gaan de winnaar en verliezer in het landsbelang samenwerken waar het kan.

Blijven zitten uit rancune en diepe haat is sowieso slecht voor de gezondheid. Vanuit Turkije of Nederland Geert Wilders vragen om Turken die in Nederland wonen en op Erdogan hebben gestemd het land uit te zetten is niet alleen een beetje dom, maar ook ondemocratisch. A

ls het Wilders ooit lukt om de Neder-Turken die op Erdogan hebben gestemd het land uit te zetten, dan zullen seculiere Turken ook ooit aan de beurt komen.

Minister-president Rutte bezoekt Marokko

0

Minister-president Rutte brengt op woensdag 21 juni een bezoek Marokko. Rutte wordt in Rabat ontvangen door regeringsleider Aziz Akhannouch. Zij spreken onder meer over het aantrekken van de economische banden tussen beide landen en belangrijke dossiers als migratie, multilaterale samenwerking en de veiligheid in de regio.

Tijdens een bijeenkomst met bedrijven staat samenwerking op het gebied van groene waterstof centraal. Ook zal een aantal overeenkomsten worden getekend over samenwerking in het kader van de Marokkaanse energietransitie.

Bij kennisinstelling NIMAR gaat de minister-president in gesprek met studenten over de rol van Marokko in de regio en de samenwerking met Europa. Het bezoek wordt afgesloten met een bijeenkomst met Nederlandse en Marokkaanse bedrijven en hoogwaardigheidsbekleders uit beide landen om de economische samenwerking tussen beide landen verder te versterken.

Het bezoek valt samen met de recente publicatie van de nieuwe Afrikastrategie van het kabinet waarin staat dat de banden met landen op het Afrikaanse continent worden versterkt en gewerkt wordt aan nieuwe partnerschappen. Ook sluit het bezoek aan bij de recent naar de Tweede Kamer gestuurde kabinetsbrief over inzet van energiediplomatie voor de toekomstige import van waterstof.

Westerbeke: “We moeten leren van onze fouten”

0

Fred Westerbeke, hoofdcommissaris van de Regionale Politie Eenheid Rotterdam, laat in een interview met de MoslimkrantTV weten dat racisten niet in zijn organisatie passen en eruit moeten. Ook vindt hij het jammer dat de discussie rondom het toelaten van het dragen van hoofdbedekking bij de politie een politieke lading heeft gekregen.

Aanleiding voor het interview met de MoslimkrantTV is o.a. de aanhoudende beschuldigingen van burgers, maatschappelijke organisaties en Rotterdamse gemeenteraadsleden aan politieagenten die zich niet altijd aan de wet houden.

In het interview maakt Westerbeke duidelijk dat de politie een lerende organisatie is die ook fouten maakt en daarvan probeert te leren. De politiechef van Rotterdam en omstreken zegt dat het hem pijn doet dat er collega’s zijn die lijden onder discriminatie en racisme binnen de organisatie.

De hoofdcommissaris hekelt de afrekencultuur in de samenleving. Hij vindt dat agenten die een fout maken en dat toegeven, een kans moeten krijgen om van hun fouten te leren.

Hoofdbedekking bij de politie
Minister van Justitie en Veiligheid Dilan Yeşilgöz-Zegerius heeft tijdens een debat in Tweede Kamer gezegd: “Zolang ik minister van Justitie en Veiligheid ben, zijn uniformen van de politie neutraal. Daar hoort geen hoofddoek of wat voor toevoeging dan ook bij. Daarom heet het uniform.”

Maar Westerbeke merkt dat ook binnen de politieorganisatie steeds meer agenten vinden dat hoofdbedekking toegelaten moet worden: “Het belangrijkste van het neutraal zijn, moet zitten in manier hoe we ons werk doen. Ik zit er veel genuanceerder in.”

Het gehele interview met Fred Westerbeke kun je terugvinden op het YouTube kanaal van de MoslimkrantTV via de link: https://youtube.com/watch?v=tbAc7Ft4Asc&feature=share

Donderdag 23 maart eerste dag Ramadan 2023

0

De Turkse Islamitische Stichting Nederland (Diyanet) en de Vereniging van Marokkaanse Imams Nederland hebben bekend gemaakt dat de eerste dag waarop de Ramadan dit jaar aanvangt, donderdag 22 maart zal zijn.

Ramadan is de negende maand van de islamitische maankalender. In de islam geldt deze maand als de heilige maand omdat het Heilige Boek van de moslims, de Koran, naar de profeet Mohammed neerdaalde. De vastenperiode van 29 of 30 dagen (afhankelijk van maanstand) geldt als een periode van inkeer, waarin tussen de dageraad ruim vóór zonsopkomst (fajr) en bij zonsondergang (maghrib) door praktiserende moslims -voor zover zij daarvan niet vrijgesteld zijn – gevast wordt.

Het vasten is een van de vijf zuilen van de islam. Naast het vasten, verrichten praktiserende moslims vrijwillig extra islamitisch gebeden (salaat), niet te verwarren met christelijke gebeden, die gedurende de nacht worden verricht. Dit zijn de Tarawih gebeden. Moslims verrichten gedurende deze maand extra islamitische gebeden vanwege zegeningen van de heiligheid van de maand. Naast een maand van bezinning is Ramadan een maand waarin extra aandacht geschonken wordt aan verdraagzaamheid, vrijgevigheid, liefdadigheid en saamhorigheid.

Volgens de islam leert vasten de mens zichzelf te bedwingen en kan het eigenschappen aanleren als discipline, uithoudingsvermogen en vooral zelfbeheersing. Het leert de mens de baas te zijn over begeerten en lusten. Verder zou vasten het inlevingsvermogen in de armen versterken en het respect in de medemens en God vergroten. Elke dag dat men vast, wordt als een overwinning gezien.

Voor zieken, zwangere vrouwen, jonge kinderen (die de puberteit nog niet bereikt hebben), reizigers en alle anderen voor wie het vasten een bedreiging vormt voor de gezondheid of vertragend werkt op herstel van een ziekte, wordt een uitzondering gemaakt. Zij hoeven niet te vasten, hoewel het inhalen ervan (indien dat mogelijk is) wel wordt aangemoedigd.

Tijdens de maand Ramadan proberen praktiserende moslims de gehele koran te lezen.